Blog Diederik Vrijhoef

In tijden van crisis hebben we geen managers nodig, maar leiders. Werknemers moeten niet gestuurd worden, maar geprikkeld. Uit recent onderzoek van YER is gebleken dat driekwart van de werknemers op zoek is naar een andere baan, een andere werkgever. Het belangrijkste onderdeel van het onderzoek is dat werknemers zichzelf willen ontwikkelen, ze hebben het gevoel dat ze stil zijn blijven staan de afgelopen tijd. Wat kun jij doen om jouw werknemers te blijven prikkelen, te blijven ontwikkelen en het beste uit zichzelf te kunnen halen. Het lijken misschien open deuren, maar te vaak zie ik in mijn werk dat één of meerdere regels niet worden uitgevoerd.

Tip 1: maak je werknemers verantwoordelijk
Werknemers willen geen nutteloze werk doen, dat klinkt logisch. Maar velen voelen het zo, geen verschil maken op de werkvloer, voelen dat het niet uitmaakt of je er wel of niet bent. Door werknemers verantwoordelijk te maken voor een deel van het proces krijgen ze het gevoel betrokken te zijn bij de organisatie. Vaak zijn zij al een deel van het proces, maar krijgen niet de waardering die daarbij hoort. Het spreekt voor zich dat een werknemer weet wat zijn taken zijn, maar kent de werknemer ook het grotere geheel?  Weet de werknemer wat zijn deel is in het proces en wat er gebeurt als zijn of haar werk niet of niet goed gedaan wordt? Een werknemer die niet geprikkeld wordt door zijn werkzaamheden, moet gestuurd worden en dit zorgt er voor dat een werknemer mindere motivatie heeft.

Tip 2: organiseer informele creatie dagen
Even voor de duidelijkheid, ik bedoel hier geen hutje-op-de-hei dagen mee. Mensen hebben vaak meer talenten dan dat ze kunnen uitoefenen binnen hun taken en werkzaamheden. Het is moeilijk om er achter te komen als leider wat deze talenten zijn. Meestal is het een te groot risico om zomaar je werknemers andere taken te geven om te kijken waar hij of zij goed in is. Hier komen de creatie dagen in beeld. De creatie dag is een informele dag waarin werknemers op een creatieve manier een probleem of vraagstelling kunnen aanpakken. Door werknemers op deze manier te prikkelen komen zij tot andere manieren om een probleem op te lossen, hiermee wordt hun creativiteit aangeboord en kun jij als leider zien waar de werknemers toe instaat zijn.

Tip 3: wees flexibel in vrije dagen en werktijden
flexibiliteit in zowel werkzaamheden, vrije dagen en werktijden zorgt voor een eigen verantwoordelijkheid en discipline bij werknemers. Managers zijn vaak angstig om een werknemers vrij te laten, maar wanneer je dit goed ingericht zul je zien dat de werknemers meer verantwoordelijkheid op zich nemen, hun werk goed blijven uitvoeren en het gevoel hebben dat ze hier zelf verantwoordelijk voor zijn. Dit wil niet zeggen dat het een vrijbrief is voor werknemers, maar zet kaders in plaats van regels.

Tip 4: betrek je werknemers bij je keuzes
Vaak zitten managers in hun eentje op een kantoor nieuwe ideeën en innovaties uitwerken. Wanneer het plan af is en bijna doorgevoerd worden de werknemers uiteindelijk op de hoogte gesteld. Dit zorgt ervoor dat werknemers zich niet betrokken voelen bij de organisatie. Het kan ook anders, betrek werknemers bij deze idee en bij de uitvoering. Dit zorgde niet alleen voor dat werknemers zich gehoord voelen maar ook voor nieuwe invalshoeken bij innovatie.

Heb jij meer tips? Of zie jij andere mogelijkheden om werknemers te prikkelen? Ik hoor ze graag!

Een geweldige twee weken voor het eerst ‘overseas’ in ‘the city that never sleeps’ New York!

(kijk op Flickr voor alle foto’s)

Gisteren heeft Seth Godin een nieuw boek uitgegeven. Met 70 andere grote denkers heeft hij dit boek samengesteld. Hoe je op een andere manier kan denken, hoe je je focus goed krijgt en een hoop wat ik nog moet ontdekken. Hier kun je het e-book gratis downloaden!

Tijdens mijn minor Digital Media Productions heb ik een onderzoek gedaan naar leiderschap. In één van de hoofdstukken van dit onderzoek heb ik een nieuw leiderschapsmodel geschreven.

Het bedrijfsleven stort ineen. Er is een financiële crisis gaande. Werkloosheid. Veel medewerkers hebben het gevoel niet meer op hun plek te zitten en de natuur wordt verwoest.

De westerse cultuur is gericht op het individu en het eigenbelang. Het westen heeft miljoenen geldschulden, zelfs geld wat er nooit is geweest. Wij hebben het idee dat we boven de natuur en boven de dieren staan. Iedereen is op zoek naar zijn of haar lot uit de loterij. Geld verdienen en een Porsche kopen. Dus, wat doen we? We worden opgeleid om goed te kunnen rekenen, om goed te kunnen schrijven. Inzicht en sociale vaardigheden zijn een bijzaak. HBO bedrijfskunde, en wat heb je geleerd? Dat een bedrijf fiscale aftrek kan krijgen? Dat de meeste bedrijven uit een top-down structuur bestaan? Er komt geen mens aan te pas. Juist in de individuele maatschappij zijn we een nummer. Bij telefoonbedrijven krijgen nieuwe klanten korting, maar een trouwe, vaste klant moet de volle pond betalen. We worden opgeleid en ge-brainwashed om aan het werk te gaan bij een groot bedrijf, doen wat de baas zegt en hopen dat de tonnen binnen komen stromen. Naarmate mensen ouder worden, valt deze droom stukje voor stukje uit elkaar. Miljonair gaat het niet worden. Sommigen wel, maar of ze daar gelukkig van zijn geworden valt over te discussiëren.

Vanaf de industriële revolutie hebben we toegewerkt tot dit punt. We hebben alles: genoeg voedsel, huizen, scholen, goede infrastructuur. Alle materiële dingen die we kunnen wensen. Maar nu we er zijn, komen we erachter dat dit ons niet het ultieme geluk geeft. (more…)

Presentatie: Bringing the Juice in New Juice from Diederik Vrijhoef on Vimeo.

Mijn presentatie op het New Juice festival op 26 juni 2009. Bringing the “Juice” in New Juice. Een presentatie natuurlijk over New Juice en over de vier individuele onderzoeken van de medeorganisatoren.

Bosbrand in Spanje from Diederik Vrijhoef on Vimeo.

In het vliegtuig dalend naar de kust van Spanje zagen we het slechte weer al. Dat verwacht je natuurlijk niet als je op vakantie gaat. We waren nog maar een half uur aangekomen totdat we geschreeuw hoorden. Eventjes lijkt je ergste nachtmerrie werkelijkheid. Brand! ‘Gelukkig’ was het in een middenberm dus kon het geen kant op en was de brandweer snel ter plaatse.

De afgelopen zes werkdagen werk ik bij mijn baas. Maar nu ben ik de baas. Hij is op vakantie en ik neem zijn werk over.
Dit werk doe ik nou voor zo’n 4 jaar, altijd naast mijn studie. Waar ik normaal leuk, interessant (vind ik) werk mag doen, namelijk nieuwsbrieven, marketing, campagnes, desin, teksten, neem ik nu het werk van mijn baas over. Saai, vervelend en ondankbaar. Hulde voor hem dat hij dit nu al 10 jaar volhoudt. van 8 tot 5 druk met orders uitdraaien, pikken, uitzoeken, bestellen, adresstickers maken en ga zo maar de rest van het proces door. En als dank krijg je e-mailtjes van 15-jarige pubers waarom het zo ‘fucking’ lang duurt voordat hun order binnen is, terwijl ze de avond ervoor om 8 uur het besteld hebben. En dat is ook nog zoiets, is er nu al zo’n generatiekloof tussen de 23-jarigen (ikzelf) en de 16-jarigen? Of is het voornamelijk alleen het uitschot van de maatschappij die een scooter rijdt?

Nou goed.

Wat ik heb gemerkt is dat je beter brak kunt zijn. Je hoeft bij dit werk namelijk niet na te denken. Het is alleen maar nummertjes vergelijken, invoeren en checkboxjes klikken. Het systeem verwacht 2 klikjes, heeft ie al vaker gedaan, vaker gevoeld, hij weet dat het komt en zit erop te wachten, maar ik, met mijn heldere hoofd, denk stappen vooruit en wil er een wiskundige formule op toepassen. Een helder hoofd werkt dus niet, daar wordt je chagerijnig van en het gevoel dat je per uur dommer wordt.

Wat kun je dus beter doen is, genoeg whiskey drinken de avond ervoor en brak, geestdodend de checkboxjes penetreren. Niet meer nadenken, maar door het klikken je hoofdpijn vergeten. Systeem blij, ik blij. Daar kom ik alleen wel een beetje laat achter, nu ze vandaag terug komen van vakantie.

Hoewel de verkiezingen in Amerika allang voorbij zijn, wilde ik toch deze video nog even delen. Gemaakt door mensen buiten de politiek, zo zeggen ze zelf op hun website.

“Our Mission: This project was created by a group of concerned parents and their friends. We are nog politically funded nor do we have ties to any political group. Our motivation came purely from the love of our kids. We simply want the next generation to inherit a better future. We believe the integrity & leadership of Barack Obama will take us in the right direction.”

Pro Obama, gemaakt voor de kids. Zijn er in Amerika dan echt mensen die zo’n professionele video maken alleen maar om Obama te promoten? Als dat zo is, heb ik er veel respect voor. Dit zul je nooit zien in Nederland. Burgers die zo meegaand zijn met hun politieke partij dat ze er veel tijd, energie en kosten in willen steken om hun partij te promoten.

Maarja, het blijft Amerika, dus ik heb zo mijn twijfels… en zullen die kids weten waar ze het over hebben?

Interessante presentatie van Tom Wujec op Ted. Het geeft nogmaals aan hoeveel kracht een beeld kan hebben ten opzichte van tekst. En dan bedenk ik, dat ik zit te typen op mijn blog…

Een Moleskin notebook. Nu ben ik deel van een elite waaronder Picasso, Hemingway, Chatwin en Van Gogh. Gekregen als cadeau van mijn vriend Ontwerpplus, die vond dat ‘ik er nu wel aan toe was’. Zonder enige uitleg vertelde hij dat ik wel zou voelen hoe waardevol zo’n notebook is.

Hij is nu nog leeg, maar wie weet worden mijn ideeën genialer, mijn schetsen mooier, mijn concepten duidelijker en treed ik in de voetsporen van de grote denkers, wetenschappers en kunstenaars!

Maar ik kan er nog niet in schrijven. Zo’n boek vraagt natuurlijk om de perfecte pen. Dus dat wordt mijn eerste opdracht als deel van de elite.