Blog Diederik Vrijhoef

Half dood, half levend. Na vijf dagen, mijn alweer vierentwintigste carnaval, te vieren is de pijp weer even leeg. Het mooiste feest van het jaar is weer afgelopen, maar langer zou het ook niet moeten duren…. slopend…. Nu is het tijd voor vasten, maar daar doe ik niet aan mee .
En vanmorgen was ik om 10 uur alweer bij de tandarts. Daarvoor nog mijn excuses tandarts-mevrouw, want na vijf dagen zoveel bier, sigaretten en frikadellen zal je wel gedacht hebben dat er een dood vogeltje aan mijn huig ligt te rotten.

Carnaval gaat niet meer om het eten zoals vroeger toen carnaval ontstond. Maar om een grote tent, keiharde feestmuziek, sigaretten, grote wagens die met 1,5 km/per uur achter elkaar aanrijden. frikadellen, veel uitgedoste mensen en een tap met een flinke stash vaten. Hoe kan iemand dat nou niet leuk vinden? Het mooie aan carnaval is dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet. Okey, een leuk pak is nice, maar een tuinbroek, een gekke pet en afgetrapte schoenen van 3 jaar geleden is ook goed. Waar zie je dat nog tegenwoordig wanneer je gaat stappen. Het gaat allemaal om kijken en bekeken te worden. Je mooie witte schoenen niet vies maken, je haartjes netjes in de plooi en vooral die mooie oorbellen van Gucci niet vergeten in te doen voordat je weggaat! Toch snap ik wel wanneer je niet bent opgegroeid met carnaval, dat je het niet begrijpt en er niks aan vind. Net zoals ik niet zo snel naar een piratenfeest zou gaan (hoewel het waarschijnlijk niet veel verschild).

Je merkt dat veel mensen ernaar toe leven, speciaal vrij vragen van werk om dan lekker te feesten en dat zorgt voor de goede sfeer, (bijna) nooit ruzie en een onderlinge band zonder elkaar te kennen. Dat maakt carnaval zo leuk!

Thanks Stöppelkaters voor weer een mooi (lang) weekend en tot volgend jaar!