Cut the crap, not your skin
Gisternacht keek ik de herhaling van De Wereld Draait Door. Met verbijstering heb ik gekeken naar dokter Erik Scholten. Hij was aanwezig voor een, in mijn ogen, goed initiatief namelijk een keurmerk voor zelfstandige klinieken gericht op plastische chirurgie. Ik vind het een goed initiatief, want niemand wil naar een kliniek waar je aan vleeshaken wordt opgehangen omdat de dokter er dan beter bij kan, toch!?
Maar hier wil ik het eigenlijk niet met jullie over hebben. Dokter vertelde over 16-jarige meisjes die in zijn kliniek komen om een schaamlip correctie te laten plegen. Niet een medische, niet een seksuele, maar een cosmetische ingreep. Nou, dit vind ik ten eerste al ongelooflijk! Wanneer je er écht last van hebt vind ik het logisch dat je er wat aan laat doen. Maar wanneer je het er niet mooi uit vindt zien vind ik het anders. Want wat is mooi? Tegenwoordig wordt je beeld op iets wat mooi is totaal vervormd door de media en al dat soort dingen. Nu ben ik totaal niet voor de betutteling van de maatschappij. Iedereen mag van mij spuiten en snijden wat hij/zij wil. Maar wel pas vanaf een leeftijd dat je er rationeel over na kan denken en dat een dokter zijn verantwoordelijkheid neemt over de voorlichting van de ingrepen, wat “normaal” is, of de ingreep nodig is en ga zo maar door.
Doktoren hoeven van mij geen maatschappelijk werker of pshycholoog te worden, maar je behoort wel je verantwoordelijkheid te nemen en wanneer een dokter zegt: “Ach je vulva ziet er wel normaal uit, maar wanneer je er niet goed bij voelt, opereer ik je wel”, schiet dat bij mij toch in het verkeerde keelgat. Hiermee pak je toch het gevolg aan en niet het probleem! Dokter zegt ook: “Ja, maar de moeder zit er altijd bij”. Nou ik heb moeders gezien tezamen met heeeelee lieve pubers en dat zijn echt niet allemaal snuggere, rationele moeders. Die worden overrompeld door hun huilende, krijsende en zeurende pubers.
Ik wilde vanaf mijn vijftiende een tatoeage en dat mocht ik ook van mijn ouders. Toch heb ik tot mijn negentiende gewacht totdat ik de perfecte tatoeage had gevonden (die ik overigens zelf heb getekend). Ik ben heel blij dat ik wel mijn geduld heb kunnen bewaren, anders had ik nu met een tatoeage gelopen waar ik heel veel spijt van had gekregen.
Ik wil meneer Erik Scholten helemaal niet in diskrediet brengen, want hij doet goed werk voor veel mensen en het looft hem dat hij zich inzet voor een keurmerk voor klinieken. Alleen denk eens na wanneer er een 16-jarig meisje komt om een schaamlip te laten verkleinen. Doe dat alleen wanneer het écht een probleem is en niet omdat zij denkt dat de leuke jongen van een klas hoger haar niet leuk vindt met schaamlippen tot aan de knieën.
Cut the crap, not your skin!
